تبلیغات
پلاک آخر - شوق پرواز
جنگ چه شد که قهر کردی؟
دلتنگ پیر جماران

جستجو
لوگوی دوستان

سخن عترت

موضوع: شهدا -جبهه و جنگ -

بسم الله

در این بساط، به جز شربت شهادت نیست    میی که تلخی مرگ از گلو تواند شست

آدمی با رؤیاهایش زنده است. من هم هر روزم را با آرزوهایم شب می کنم. میدانم آرزوی مؤمن نباید از جنس آن آرزوهایی باشد که مولایم علی علیه السلام درباره آنها فرمود: "أشرف الغنی ترک المنی" چرا که آرزوی دنیوی انسان را نیازمند و زمین گیر می کند.

من با رؤیاها و آرزوهایم می زییم. اتفاقاً من آرزو دارم چرا که انسان را نیازمند می کند. اگر آرزوی انسان در مسیر قرب به معشوق خویش باشد، چه بهتر که هر لحظه انسان نیازمندتر شود. این احساس نیاز است که باعث تحرک و شتاب عاشق سوی معشوق می شود و او را نه تنها زمین گیر نمی کند بلکه او را آسمانی می کند.

           

عشاق شهادت را همواره آرزوی دیدار حسین بن علی علیهما السلام است. من به فرموده نورانی مولایم علی علیه السلام اعتقاد دارم که  "من طلب شیئاً ناله أو بعضه". " هرکس طالب چیزی باشد به تمام یا قسمتی از آن دست می یابد."

آری؛ ایمان دارم که اگر طالب و عاشق شهادت باشیم به دیدار معشوقمان نائل می شویم. اما نمی دانم آیا در این زمانه کثیف که بال و پر ایمان و تقوا شکسته شده است، امکان پرواز وجود دارد؟

آرزوهای من در دهه60 جا مانده است و زمان مرا با خود برده است...

من شوق پرواز دارم...


برچسب ها: شهادت، جبهه، جنگ، شوق پرواز، پرواز،

نوشته شده در جمعه 14 بهمن 1390 توسط بی پلاک
عاشقانه

درباره سایت
نویسندگان
آمار سایت
Blog Skin